Κινητοποίηση του ΠΑΜΕ Μαγνησιας ενάντια στο πολυνομοσχέδιο

Μοιράσου το άρθρο:

Κινητοποίηση ενάντια στο Πολυνομοσχέδιο πραγματοποίησε σήμερα το απόγευμα (Πέμπτη 24-10) η γραμματεία Μαγνησίας του ΠΑΜΕ, με συγκέντρωση και πορεία στους κεντρικούς δρόμους του Βόλου που κατέληξε στο λιμάνι, με αφορμή την άφιξη την Παρασκευή του αμερικάνικου πολεμικού πλοίου που θα ξεφορτώσει πολεμικό υλικό για την βάση των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ στο Στεφανοβίκειο.

Η κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση στην πλατεία Πανεπιστημίου με ομιλητή τον Βασίλη Τίρχα μέλος της γραμματείας Μαγνησίας του ΠΑΜΕ. Ακολούθησε πορεία  που κατέληξε έξω από ο λιμάνι όπου αναγνώσθηκε και εγκρίθηκε ψήφισμα από τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής Ειρήνης Βόλου Θεοδ. Καραγιάννη.

Ο Β. Τίρχας τόνισε μεταξύ άλλων :

«Πραγματοποιούμε τη σημερινή συγκέντρωση, γιατί θέλουμε να δώσουμε συνέχεια στην εργατική απάντηση σε κυβέρνηση και εργοδοτικές οργανώσεις. Να δώσουμε συνέχεια στις κινητοποιήσεις που είναι αναγκαίες και θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, με στόχο να αποσυρθεί το πολυνομοσχέδιο. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που θέλει να κάνει νόμο όλα τα αιτήματα των επιχειρηματικών ομίλων και, κυριολεκτικά, σαρώνει ό,τι έχει απομείνει από τα εργασιακά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων. Η κυβέρνηση προκλητικά προσπαθεί να εξωραΐσει την αντεργατική επίθεση που συνεχίζει με νέα ορμή από εκεί που την άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

«Σερβίρει» μαζί με τα σκληρά αντεργατικά μέτρα μία σειρά από επιμέρους διατάξεις τάχα «φιλεργατικές», κάτι σαν τα «μέτρα με κοινωνικό πρόσημο» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, που δήθεν θα ενισχύσουν την πλήρη απασχόληση, θα χτυπήσουν την αδήλωτη εργασία και θα καταπολεμήσουν την εργοδοτική παραβατικότητα, όταν το ίδιο το πολυνομοσχέδιο ενισχύει το αντεργατικό οπλοστάσιο, μέσω του οποίου θεριεύει η εργοδοτική ασυδοσία.

Με μεγάλο θράσος, επιχειρεί να κάνει το μαύρο άσπρο και να εμφανίσει ως «φιλεργατικό» ένα νομοσχέδιο που επιφέρει συντριπτικό χτύπημα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και ειδικά στις κλαδικές, βάζει σε μόνιμη «πρέσα» τους μισθούς και θέτει υπό ασφυκτικό κρατικό έλεγχο τη λειτουργία των συνδικάτων, με ηλεκτρονικό φακέλωμα και χτύπημα των Γενικών Συνελεύσεων.

Ταυτόχρονα, δίνει «γη και ύδωρ» στο μεγάλο κεφάλαιο, με φοροαπαλλαγές, διευκολύνσεις και κάθε είδους προνόμια, ενώ στο όνομα της «καταπολέμησης της γραφειοκρατίας» δίδεται η δυνατότητα για επενδύσεις όπου και με όποιους όρους οι κεφαλαιοκράτες θέλουν, ξεσαλώνοντας σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος.

Ποια είναι, όμως, η αλήθεια για το πολυνομοσχέδιο;

Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους. Το δήθεν φιλεργατικό πολυνομοσχέδιο προβλέπει:

  • Εξαιρέσεις από τις εθνικές, τις τοπικές κλαδικές και τις ομοιοεπαγγελματικές Σ.Σ.Ε για «επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα» ή λειτουργούν ως «επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας», νομικά πρόσωπα «μη κερδοσκοπικού σκοπού» κλπ. Έτσι, καθιστά τους εργαζόμενους συνυπεύθυνους για την κατάσταση της επιχείρησης, λες και συνδιοικούσαν με τον εργοδότη και καρπώνονταν μαζί τα κέρδη. Δηλαδή, ο εργοδότης θα πληρώνει όσο θέλει, όταν και όπως θέλει.
  • Σε περιπτώσεις συρροής οι επιχειρησιακές συμβάσεις υπερισχύουν έναντι των κλαδικών για αυτές τις επιχειρήσεις. Ακόμη και όταν οι κλαδικές Σ.Σ.Ε δεν περιλαμβάνουν τέτοιου είδους ρήτρες εξαιρέσεων, δίδεται η εξουσία στον υπουργό Εργασίας και την κυβέρνηση να τις επιβάλλουν με Υπουργικές Αποφάσεις.
  • Σε περιπτώσεις συρροής η τοπική σύμβαση υπερισχύει και της εθνικής κλαδικής και της ομοιοεπαγγελματικής.
  • Ακόμη και όταν γίνεται δυνατό να υπογραφεί κάποια κλαδική σύμβαση, για την επέκτασή της στο σύνολο του κλάδου, πέρα από τον όρο να υπογράφεται από εργοδότες που απασχολούν ποσοστό μεγαλύτερο από το 50% των εργαζομένων του συγκεκριμένου κλάδου, θα πρέπει στη σχετική αίτηση επέκτασης να ελέγχονται οι επιπτώσεις της «στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία του ανταγωνισμού»!
  • Ενισχύει τις Ενώσεις Προσώπων που συστήνουν οι εργοδότες, αφού θα υπογράφουν επιχειρησιακές συμβάσεις που θα υπερισχύουν των κλαδικών.
  • Νέους περιορισμούς για την προσφυγή των εργαζομένων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (Ο.Μ.Ε.Δ), καθώς η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής από τα συνδικάτα ουσιαστικά εξαλείφεται. Και εδώ απαιτείται να αποδεικνύουν ότι η υπογραφή Σ.Σ.Ε «επιβάλλεται από υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος συνδεόμενο με τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας»!
  • Εξαίρεση των κέντρων διανομής εμπορευμάτων πώλησης από την Κυριακάτικη Αργία. Οι εργαζόμενοι στις αποθήκες των σούπερ μάρκετ και σε logistic που εργάζονται κάτω από τις πιο άθλιες εργασιακές σχέσεις και συνθήκες, με την εντατικοποίηση να χτυπά κόκκινο, δε θα έχουν μέρα για να ξεκουραστούν και να περάσουν με την οικογένειά τους. Καταργεί ένα δικαίωμα εκατοντάδων χρόνων κατακτημένο με θυσίες και σκληρούς αγώνες. Ενισχύει και με αυτό την κερδοφορία του κλάδου, ενισχύοντας την εκμετάλλευση χιλιάδων εργαζόμενων, διαλύοντας κάθε προσωπική και οικογενειακή ζωή τους.
  • Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (Α.Π.Δ) σε ηλεκτρονική μορφή δε γίνονται δεκτές από τον ασφαλιστικό φορέα για τις περιόδους που οι εργοδότες δεν είχαν καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές. Καθιστά, δηλαδή, τον εργαζόμενο συνυπεύθυνο για τη μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών από τον εργοδότη, με συνέπεια τη μη αναγνώριση των ενσήμων!
  • Δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη να απασχολεί «υπερωριακά» τους μερικά απασχολούμενους με προσαύξηση 12%, υπονομεύοντας την υπερωρία που σήμερα ξεκινά από 40% στην πλήρη απασχόληση. Εδραιώνει, στην ουσία, τη μερική απασχόληση με κύριο στόχο το παραπέρα χτύπημα της σταθερής και μόνιμης δουλειάς, του οκταώρου ή επτάωρου.
  • Μείωση των προστίμων για την αδήλωτη εργασία, αφαίρεση της πρόβλεψης για αναδρομική ασφάλιση του αδήλωτου για ένα τρίμηνο.
  • Παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, αξιοποιώντας την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, χτυπώντας ό,τι έχει απομείνει από τα ασφαλιστικά-συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Τώρα μάλιστα που επιδιώκει τη δημιουργία Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου με την πλήρη συμφωνία της ηγετικής ομάδας της Γ.Σ.Ε.Ε.
  • Το σύστημα των τριών πυλώνων που προωθεί η ΝΔ, η μετατροπή της ασφάλισης των γηρατειών σε ατομική υπόθεση είναι κάτι που το ζουν εκατομμύρια ανασφάλιστοι και ασφαλισμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες.
  • Έχουμε ξανακούσει τους ίδιους ακριβώς ισχυρισμούς περί «νέου», «δίκαιου» και «βιώσιμου» Ασφαλιστικού, τους οποίους αναμασούσαν οι υπουργοί του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Για τους μονοπωλιακούς ομίλους οι συντάξεις είναι βάρος.
  • Με το άρθρο 179 του σχεδίου νόμου δίνει πια τη δυνατότητα στο δημοτικό συμβούλιο “κατά την κρίση του” και χωρίς αυξημένη πλειοψηφία ή αιτιολόγηση  να εκχωρεί σε ιδιώτες την εκτέλεση  σειράς υπηρεσιών, τη συλλογή και μεταφορά στερεών αποβλήτων, την καθαριότητα κοινοχρήστων  χώρων και δημοτικών κτηρίων, τη συντήρηση πρασίνου και ηλεκτροφωτισμού. Δηλαδή, προχωρούν στην ιδιωτικοποίηση βασικών τομέων των Δήμων.  Γι’ αυτό ήδη οι εργαζόμενοι στους Δήμους πραγματοποιούν αγωνιστικές κινητοποιήσεις που τις στηρίζουμε.
  • Ηλεκτρονική ψηφοφορία για τις «αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και λοιπών οργάνων διοίκησης των συνδικάτων, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων κήρυξης απεργίας». Ουσιαστικά, επιδιώκει να χτυπήσει τις ζωντανές, συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή τις συγκεντρώσεις, τις Γενικές συνελεύσεις. Εκεί μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι και να εκφράζουν τη γνώμη τους, να συνδιαμορφώνουν απόφαση, να κρίνουν παρατάξεις, θέσεις. Να ακούν τη γνώμη άλλων και να καταλαβαίνουν ποιος είναι μαζί τους και ποιος απέναντί τους.
  • Δημιουργία «Γενικού Μητρώου Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων» στο υπουργείο Εργασίας. Δηλαδή, «μαύρη λίστα» των συνδικαλισμένων εργαζομένων που θα παραδίδεται κατά το δοκούν στους εργοδότες. Επανερχόμαστε σε αλήστου μνήμης εποχές, όπως η δεκαετία του 1970, που ο Σ.Ε.Β είχε ανάλογες λίστες!

Με πρόσχημα τη δημοκρατία –πόσο υποκριτικό ακούγεται από μία κυβέρνηση που εκλέγεται από το 27% όσων έχουν δικαίωμα ψήφου να ζητά από τα συνδικάτα να υπάρχει το 50% + 1 (!)– θέλουν να χτυπήσουν τη δημοκρατική λειτουργία των συνδικάτων και να ανοίξουν τον δρόμο για το φακέλωμα των εργαζομένων. Επιχειρούν να κόψουν τους δεσμούς των ίδιων των εργαζομένων μεταξύ τους, το αναφαίρετο δικαίωμά τους να ενημερώνονται και να συζητούν συλλογικά στη Γενική τους Συνέλευση, να συνδιαμορφώνουν τα αιτήματά τους και το σχέδιο δράσης τους, να οργανώνουν συλλογικά τις απεργιακές και τις άλλες κινητοποιήσεις τους.

Επιπλέον, όλα τα κρίσιμα ζητήματα για την εφαρμογή των εν λόγω αντιδραστικών διατάξεων παραπέμπονται σε αποφάσεις του υπουργού Εργασίας, χρίζοντάς τον «ανώτατο άρχοντα». Στην πραγματικότητα, δίδεται στην κυβέρνηση και στον εκάστοτε υπουργό η εξουσία να ξαναγράφουν τον συνδικαλιστικό νόμο.

Είναι φανερό ότι με το νομοσχέδιο αυτό  η κυβέρνηση υλοποιεί κάθε απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων, επιβεβαιώνοντας ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη προϋποθέτει ακόμη μεγαλύτερη συμπίεση σε μισθούς και εργασιακά δικαιώματα, διάλυση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, που παλεύει πραγματικά για τα συμφέροντα των εργαζόμενων.

Πατώντας πάνω σε όλες τις ανατροπές που επιβλήθηκαν με τα τρία κατά σειρά μνημόνια των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑ.ΣΟ.Κ και ΣΥ.ΡΙΖ.Α, οι νέες αντεργατικές διατάξεις έρχονται να διαμορφώσουν έναν μηχανισμό μόνιμης θωράκισης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, με ουσιαστικό καθορισμό των μισθών με αποφάσεις του αστικού κράτους και με ενιαίο θεσμοθετημένο κριτήριο την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων. Δηλαδή η κυβέρνησή τους και οι εκάστοτε υπουργοί τους θα καθορίζουν τα πάντα. Θα ελέγχουν τα συνδικάτα, τις γενικές συνελεύσεις τους, τα θέματά τους, τις αποφάσεις τους. Σε λίγο θα κάνουμε πρόεδρο τον εκάστοτε υπουργό ή τον πρόεδρο του Σ.Ε.Β και των άλλων εργοδοτικών ενώσεων.

Χαρακτηριστικό για τη συνέχεια της ενιαίας αντεργατικής επίθεσης είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση, για να στηρίξει τις νέες διατάξεις, που ουσιαστικά καταργούν τις κλαδικές Σ.Σ.Ε, επικαλείται στην Αιτιολογική Έκθεση του πολυνομοσχεδίου τα αντίστοιχα αντιδραστικά μέτρα που έχουν προχωρήσει στις χώρες της Ε.Ε ήδη από τη δεκαετία του 1990 και την Επιτροπή Ειδικών Εμπειρογνωμόνων που έστησε η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α, στο πόρισμα της οποίας, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2016, περιέχονται συστάσεις για μία σειρά από ρήτρες «εξαιρέσεων» στην εφαρμογή των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών Συλλογικών Συμβάσεων.

Ο ένας, λοιπόν, παίρνει τη σκυτάλη της αντεργατικής πολιτικής από τον άλλον. Ο σημερινός υπουργός Εργασίας ήταν εκείνος που έφερε τον μνημονιακό «νόμο Βρούτση» για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού, τον οποίο αποδέχθηκε η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τον έκανε «νόμο Βρούτση – Αχτσιόγλου». Σε ό,τι αφορά τη συνδικαλιστική δράση, το πολυνομοσχέδιο προωθεί την απροκάλυπτη παρέμβαση του κράτους και της εργοδοσίας μέσα στα συνδικάτα, ακολουθώντας την απεργοκτόνα διάταξη Αχτσιόγλου – ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Αυτή είναι η ανάπτυξη που θέλουν, με τσακισμένα όσα εργατικά δικαιώματα απέμειναν και χωρίς καμία φωνή αντίστασης και οργάνωσης της πάλης από τους εργαζόμενους.

Για όλα αυτά, συνεχίζουμε με μεγαλύτερη δύναμη, μαχητικότητα και αποφασιστικότητα τη δράση μας ενάντια στο κατάπτυστο αυτό νομοσχέδιο, διεκδικώντας σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής.

Πατάμε πάνω στις κινητοποιήσεις που πρωτοστατήσαμε για να οργανωθούν το προηγούμενο διάστημα, με κορύφωση τις δύο απεργιακές μάχες στις 24 Σεπτεμβρίου και στις 2 Οκτωβρίου που πέταξαν στα σκουπίδια τους σχεδιασμούς κυβέρνησης, εργοδοτών και των «συν αυτοίς», να περάσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα χωρίς να κουνηθεί φύλλο.

Να πάρει τώρα πίσω η κυβέρνηση της ΝΔ το νομοσχέδιο-σκούπα για τους μισθούς των εργαζομένων και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Την πολιτική που δίνει γη και ύδωρ στους επενδυτές και γκρεμίζει όσα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα έμειναν όρθια με σκληρό αγώνα όλη την προηγούμενη περίοδο.

Με το σύνθημα: «Κάτω τα χέρια από τα Συνδικάτα! Διεκδικούμε σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής, ζωή με δικαιώματα» δίνουμε τη μάχη της ενημέρωσης μέσα σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, δυναμώνουμε το μαζικό και ενωτικό ρεύμα αντίστασης στην αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων.

Οι εργαζόμενοι να μη δείξουν καμιά ανοχή, καμία αναμονή στα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης της ΝΔ, να μην υποκύψουν σε εκφοβισμούς και τον ρεαλισμό που σημαίνει παράδοση. Ρεαλισμός είναι η προσπάθεια με όλες μας τις δυνάμεις να οργανώσουμε την πάλη μας διεκδικώντας να γίνουν πράξη οι σύγχρονες ανάγκες μας»

 

Μοιράσου το άρθρο:

ΠΗΓΗ

Check Also

Κομοτηνή: «Κολλημένος» με το μέλι ένας ερασιτέχνης μελισσοκόμος

20 κυψέλες όλες κι όλες οι κυψέλες που διαθέτει ο κος Γιώργος Δοβρίδης, μέλος του …