Σε ισχύ τέθηκε το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλάζοντας τους όρους εγκατάστασης φωτοβολταϊκών, αιολικών και μονάδων αποθήκευσης.

Το πλαίσιο αντικαθιστά το καθεστώς του 2008 και επιχειρεί να συνδυάσει την αύξηση της εγχώριας καθαρής ενέργειας με σαφέστερη προστασία του φυσικού τοπίου, της αγροτικής γης, της πολιτιστικής κληρονομιάς και των τοπικών κοινωνιών. Η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως βασικό εργαλείο για την ενεργειακή αυτονομία και την επίτευξη των στόχων έως το 2050.

Οι νέοι κανόνες προβλέπουν διευρυμένες ζώνες αποκλεισμού και ειδικές προϋποθέσεις ανάλογα με τη γεωγραφία και τα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στα νησιά, στις τουριστικές περιοχές, στα ευαίσθητα οικοσυστήματα και σε ζώνες με σημαντική παραγωγική γη. Παράλληλα, καθορίζονται όρια κάλυψης, ώστε να αποφεύγεται η υπερσυγκέντρωση έργων.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας υποστηρίζει ότι η ύπαρξη ενιαίων κανόνων θα μειώσει την αβεβαιότητα για επενδυτές και δήμους. Μέχρι σήμερα, πολλές αδειοδοτήσεις προκαλούσαν αντιδράσεις επειδή εξετάζονταν αποσπασματικά, χωρίς καθαρή εικόνα για τη συνολική επιβάρυνση μιας περιοχής.

Από πολιτική άποψη, το δύσκολο στοίχημα είναι η ισορροπία ανάμεσα στην πράσινη μετάβαση και στην κοινωνική αποδοχή. Οι τοπικές κοινότητες ζητούν ουσιαστική συμμετοχή, ανταποδοτικά οφέλη και προστασία του τοπίου, ενώ ο ενεργειακός κλάδος επιδιώκει ταχύτερες και προβλέψιμες διαδικασίες.

Τα έργα που ήδη λειτουργούν ή έχουν φτάσει σε συγκεκριμένο προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης αντιμετωπίζονται με μεταβατικές προβλέψεις. Για τις νέες αιτήσεις, όμως, οι φορείς θα πρέπει να αποδεικνύουν συμβατότητα με τους επικαιροποιημένους περιορισμούς.

Η εφαρμογή του χωροταξικού θα κριθεί στην πράξη από τους ελέγχους, την ακρίβεια των χαρτών και τον συντονισμό κράτους, περιφερειών και δήμων.

Πηγές: Ελληνική Κυβέρνηση, ΑΠΕ-ΜΠΕ.